Μας έβαλε τα γυαλιά ο λαός της Αλβανίας…
Από την ενοποίηση των συνιστωσών και την άνοδο του Τσίπρα με ψεύτικες υποσχέσεις, μέχρι την εκδίωξη του Κασσελάκη και τις νέες διασπάσεις προς Τσίπρα, η Αριστερά μοιάζει με ένα τσούρμο τριτοκλασάτων ηθοποιών που μαχαιρώνονται για τις καρεκλίτσες τους και όχι για τα συμφέροντα του λαού…
Η ενέργεια δεν είναι απλώς «ένα κόστος». Είναι ο βασικός ένοχος που τροφοδοτεί τις ανατιμήσεις στα τρόφιμα. Τα στοιχεία του ΙΟΒΕ είναι αμείλικτα. Κι ενώ η βιομηχανία τροφίμων απορροφά χτυπήματα, οι καταναλωτές και οι παραγωγοί πληρώνουν το μάρμαρο. Πότε θα σταματήσει η λεηλασία;
Στον ΣΥΡΙΖΑ γίνεται λόγος για συνεννόηση και ενότητα. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Μητσοτάκης κυβερνά χωρίς πραγματικό αντίπαλο και η δημοκρατία χρειάζεται εναλλακτική πρόταση εξουσίας και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν…
Νόμιζαν στο Μαξίμου πως θα καθίσουν σε αναπαυτικές καρέκλες και θα παρακολουθούν αμέριμνοι τη σφαγή στην Αριστερά και τη διάλυση της ενώ εκείνοι θα προετοιμάζονται για τρίτη κυβερνητική θητεία; Αμ δε…
Η περίπτωση του νεοδημοκράτη αγροτοσυνδικαλιστή Ανεστίδη μας έκανε να καταλάβουμε πολλά για το πώς παίζει η ΝΔ το παιχνίδι απέναντι σε εκείνους που την ενοχλούν, ακόμα και τους ίδιους τους δικούς της…
Η πρόσφατη δημοσκόπηση της TV CRETA για τον Αλέξη Καλοκαιρινό και τη δημοτική αρχή Ηρακλείου έρχεται σε μια περίοδο έντονων αντιδράσεων, ιδίως γύρω από την καθαριότητα. Κι όμως, τα στοιχεία της σκιαγραφούν μια εικόνα λιγότερο «μονόχρωμη». Μήπως η ένταση των διαμαρτυριών και των social media δεν αντιστοιχεί τελικά στην πραγματική κατανομή των απόψεων ή μήπως κάτι δεν πάει καλά με την δημοσκόπηση;
Αν στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα μαζευτούν πάλι οι ίδιοι από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, τι νέο κόμμα θα είναι αυτό; Χωρίς φρέσκα πρόσωπα και ιδέες, ούτε ελπίδα πρωταγωνιστικού ρόλου δεν του μένει και τις όποιες πιθανότητες για πρωταγωνιστικό ρόλο τις εξανεμίζει πριν καν ξεκινήσει…
Η επιστροφή του Τσίπρα δεν είναι το σημαντικότερο γεγονός. Το σημαντικότερο είναι ότι η επανεμφάνισή του αποκαλύπτει ξανά τις αντιφάσεις, τις επιλεκτικές μνήμες και την πολιτική υποκρισία που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο κομμάτι του δημόσιου διαλόγου…